Rituelen

Slaap, kindje slaap…

Ik hou van rituelen. Het zal je niet verbazen. Bij ons is het bedritueel een belangrijk onderdeel van de dag. Ik heb het me aangewend toen ze nog baby’s waren. Voorspelbaarheid maakt goede slapers zeggen ze.

Dus, Pyjama aan, tandenpoetsen, boekje lezen, liedjes zingen, slapen. Ik hou van de voorspelbaarheid, en zij ook. En inderdaad; ik heb prima slapers. Als ik de pyjama aantrek van de jongste van twee is het al; “Tanne poetse?”. Ja, zometeen. En bij het tandenpoetsen; “Boekje lese?”. De avonden die ik volgens deze structuur afwerk zijn de rustigste. Dan zit ik om 19.15u beneden en liggen er twee slapende kinderen boven in bed. Wijk ik af van het ritueel dan kan ik dat een avond later meteen bekopen. Dan heb ik ruimte gemaakt; vooral bij de oudste van 4. Die denkt dan meteen dat er allerlei gekke opties mogelijk zijn. En ja, dat is dan ook mijn eigen schuld…

Nu las ik dat millennial ouders (nog nét mijn generatiegenoten). Steeds minder, of niet meer zingen voor hun kinderen tijdens het bedritueel. Bij ons zijn toch zeker drie liedjes onderdeel van dit ritueel. Ik zing liedjes die onderdeel uitmaakten van mijn eigen bedritueel vroeger. Voor mij geen mooiere manier om zingend hun dag af te sluiten. Hoe is dat bij jullie?