Rituelen

Van dichtbij…

Afgelopen week ging ik op de foto, van dichtbij…. Mijn werk gaat nogal over mij. Ik neem mezelf overal mee naar toe. En ik stel mezelf helemaal open voor de mensen met wie ik werk. En om mezelf dan te kunnen verkopen zijn goede foto’s essentieel vind ik. Toen ik ontdekte dat Anne Reitsma (die ik al jaren volg en haar werk supermooi vind!) mijn bijna-buurvrouw is wist ik; zij moet het doen! En dat wilde ze gelukkig.

Park Clingendael

We gingen samen op pad naar Park Clingendael in Den Haag. Daar kan je zelfs in maart prachtige foto’s maken. De kleuren waren goed, het weer ook. Droog en af en toe zon. Perfect!

Hartjes voor Anne

Wat daar gebeurde was echt bijzonder! De sfeer tussen ons was goed. We kletsten, er was vertrouwen. Voor mij voelde het alsof ik in mijn blote kont op het toneel ging staan. Moest ik de leukste versie van mezelf laten zien. Dan ga je dus automatisch raar lachen en gemaakt kijken (en dat wilde ik dus níet). Maar Anne liet mij helemaal in mezelf gaan. Waardoor ik alle muurtjes liet vallen en me écht kon laten fotograferen.

Van veraf naar dichtbij

Heel symbolisch; Anne begon met foto’s van ver(der) af en ze kwam letterlijk steeds dichterbij. Uiteindelijk zijn die foto’s het mooist geworden. En daar hou ik van, want ook in mijn werk geldt; hoe dichterbij hoe mooier!

Trots op de mooie foto’s

Het resultaat is echt zó mooi geworden. Ik ben er onwijs trots op! De ontmoeting en het werken met Anne is daarbij voor mij een dierbare herinnering.